Η Θεσσαλονίκη. Σελάνικ-Θεσσαλονίκη μια γοητεία και έναν αέρα που δεν συναντάται σε καμιά άλλη πόλη της ευρωπαϊκής Τουρκίας, ούτε καν στην Κωνσταντινούπολη.

Η Θεσσαλονίκη –ή, πιο σωστά, η Selanic των κυρίαρχων για τέσσερις αιώνες Οθωμανών– είναι στην αυγή του 20ού αιώνα μια μεγάλη πόλη της Ανατολής. Ένα μωσαϊκό γλωσσών, εθνοτήτων και θρησκειών, όπου το χρώμα δίνουν οι Εβραίοι, που αποτελούν και την πλειονότητα των κατοίκων της πόλης. Λιγότεροι σαφώς οι Έλληνες, όσοι περίπου και οι Τούρκοι. Κι ακόμα, Αρμένηδες, Σέρβοι και Βούλγαροι, Αρβανίτες και Ευρωπαίοι από κάθε σχεδόν γωνιά της Γηραιάς Ηπείρου.
Οι Εβραίοι, παρόλο που ήταν εγκατεστημένοι στη Θεσσαλονίκη από τα βυζαντινά χρόνια, είδαν τον πληθυσμό τους να πολλαπλασιάζεται κατά το 16ο-17ο αιώνα, μετά την εκδίωξη των ομοεθνών τους από την Ισπανία.
Οι τρεις κύριες εθνότητες της πόλης συμβιώνουν αρμονικά, μολονότι οι επαφές τους είναι περιορισμένες στις απολύτως αναγκαίες. Το ανεξίθρησκο πνεύμα των κατοίκων όλων των θρησκευμάτων, ωστόσο, διαφαίνεται σαφώς στις επαφές τους με τους κάθε φυλής και προέλευσης ξένους, προσδίδοντας στη Σελάνικ-Θεσσαλονίκη μια γοητεία και έναν αέρα που δεν συναντάται σε καμιά άλλη πόλη της ευρωπαϊκής Τουρκίας, ούτε καν στην Κωνσταντινούπολη.

Περισσότερα: http://www.wow.gr/projects/thessaloniki/index.htm